BAM Exclusive

The Faces of BAM 4A

2009-12-16T00:31:00.002+08:00

MERRY CHRISTMAS EVERYONE!!!

Onli in BAM-A (Re-Post)

2009-07-22T23:24:00.000+08:00

Ikaw ay legitimate BAM-A kapag…

Kabisado mo ang mga salitang “Whatever,” at “Pichi-pichi;” ang linyang “Subukan nyong tumahimik ng 10 seconds…;” Alam mo rin ang mga patakarang “Bawal ang late,” “Ayokong may nagdadaldalan habang nagsasalita ako,” at “Move your chairs backward” at ang tanong ng prof na “Jordg, may klase ba tayo ngayon?”

Alam na alam mo ang mga katagang “The Gift,” “Ang Pangarap Kong Jackpot,” “Sleepless Nights,” “Cheating Arrangement,” “Pentium I – IV,” “Galaw-galaw baka Mastroke,” “Taralets Bagets,” “Full Charge,” “Oh yeah! Oh yeah!,” “Papampam,” “Tuta,” “Istorya,” "Arrows," “Divorsion,” “FR,” “PO,” “Krisis,” “Nagmomoresan,” “Mandarin,” “Echusa,” at kung anu-ano pang mga salita o lipi ng mga salita na talaga namang naging blockbuster.

Nagkaron ka ng mga professor na talaga namang kakaiba tulad ng mga sumusunod: Prof na nangangasa ng baril at nagsasaboy ng gas sa klase; Prof na parang laging wala sa sarili; Prof na naghahamon ng suntukan; Prof na maihahambing sa araw -lulubog lilitaw; Prof na certified fascionista at marunong sumunod sa trend; Prof na nagpapafoot spa raw ng buhok (pwede ba yun?); at Prof na minsang nabansagang si “Kamatayan.”

Kilala mo kung sino ang hindi kumakain ng gulay; ng pritong isda; ng baka; ng atay; ng sinangag; at ng mayonnaise. Kilala mo rin kung sino ang mahilig sa fishball; sa hilaw na mangga; sa maanghang; sa chocolate; at sa kape. May mga matipid din sa ulam pero nakakaubos ng tatlong kanin pero in fairness mga slim pa rin. Meron ding hindi nakakaubos ng kanin pero ok lang may tagaubos naman.

Marami kang nasaksihang kakaibang mga kakayahan tulad ng galing sa pagguhit at pagsulat na para bang may built-in ruler at lettering guide sa mga kamay; husay sa pagtumbling o acrobatic moves; talento sa pagmimake-up at paggupit ng buhok ng walang formal background sa hairstyling; at higit sa lahat kagalingan sa pagtimpla ng Gin-pomelo o Gin-pineapple. San ka pa?

Nakinig ka sa paboritong usapan ng klase- ang kaalman sa SEX at kwentong pag-ibig. Hindi kumpleto ang usapan kung walang joke o istoryang medyo sensual. Katwiran ng nakararami, hindi na tayo bata. May mukha lang bata. Ehem! Tungkol naman sa buhay pag-ibig, siguradong kilala mo ang mga ngumiti at lumuha “In The Name of Love.” At mga taong zero pa rin?! Well, there is a saying “Habang may buhay may pag-asa.”

Tuwing late ka hindi ka umuupo sa unahan at hinahanap mo kagad ang katropa mo. Dahil ba nahihiya ka o dahil takot ka matawag sa recitation? Kapag absent ka at nagaattendance ang prof siguradong may tataas ng kamay para sayo; may pipirma sa attendance sheet; at may sisigaw “Sir/Ma’am nag-CR lang po.” In fairness, maraming pumatol!

Alam na alam mo rin kung sino ang may mga bibig na hindi nalolow bat; ang may pinakamaliit na paa na kasing laki ng paa ng Grade 3 brother mo; ang nakakuha ng silver medal sa larangan ng swimming; ang babaeng nabansagang “Noisy;” ang mga nagpasikat ng “Rice in a Box;” ang gumagawa ng sariling MTV habang nakatingin sa bintana; ang kaklase mong mahilig magpose sa picture pero hindi naman ngumingiti; at ang mga taong walang pinipiling okrayin.

May mga naging kaklase ka na may mga hidden treasures and not so hidden. Merong may nakatagong dolyares sa planetang Pluto; May namimigay ng tseke na hindi bababa sa sampung libo; Merong nagmamay-ari ng submarine; At may nagsusuot ng mamahaling t-shirt kasi nakita mo ang halaga sa nakasabit na tag price.

Yung mga nakatira sa malalayo tulad ng Novaliches at Antipolo sila pa ang madalas na nauuna. Walang kemeng umaalis ng bahay ng alas sinco y medya ng umaga para lang hindi matraffic sa may Blumentritt at Cubao. Samantalang yung mga nakatira sa Maynila at Pasay mukhang naghihilik pa. Yung iba nga walking distance lang ang layo ng bahay nagpapasundo pa para lang bumangon.

Hindi ka bumibili ng libro bagkus ang laman ng bag mo ay puro photocopy. Kapag konti lang ang ipapaphotocopy mo kahit sa CIT na lang pwede na pero pag more than 10 syempre kailangan sa 35 centavos lang baka kasi mahirapan kang huminga pag nalaman mo ang halaga ng babayaran mo. Karaniwan na kasi ang nagkakaron ng instant hika kapag may narinig na babayaran.

Halos kalahati ng klase ay naranasang maging working student. Malalaman mo kung closing sya kapag dumating sa room eh nakasanday agad ang ulo sa desk at kung minsan nga tumutulo pa ang laway. O kaya nanghihingi agad ng yellowpad at sinasabing “Pakopya naman ng assignment.” At ang pinakamatindi sa lahat kahit pagod pag sinabi mong “Gimik Tayo” nagiging alive alive! Instant awakening medicine ba ang salitang “lakwatsa?” At least, libre at hindi nabibili sa botika!

Kapag may contribution magrereklamo muna kayo. Tatanungin kung Bakit ganun?; Bakit ganyan?; Bakit ang mahal?; Para san ba yan?; Pwede ba bukas na lang? O kaya next week, pwede? Hay naku! Hindi ka na naubusan ng tanong at excuse. Pero kapag si Ms. Treasurer na ang naningil lumalabas ang mga kayamanan at kinita sa trabaho.

Sa tuwing ninais mong manood ng sine sinabi mo lang dun sa isa mong kaklase at nakapanood ka na ng libre, stateside man o local siguradong may tiket ka; Tinapos mo yung pelikula kahit na alam mong aabutin yung isa mong subject dahil nanghihinayang ka kung hindi mo makikita kung sino ang makakatuluyan ni Jolina. Ehem!

Naranasan mo ang magklase ng nakatayo dahil wala kayong classroom o kaya wala kayong upuan at kung may upuan man Fist Come First Serve. Naranasan mo rin ang magpalipatlipat ng classroom habang nageexam. Nagbuklat ka ng libro o kaya tiningnan mo ang papel ng kaklase mo pero hindi mo pa rin nakuha ang tamang sagot. Bokya ka pa rin?!

May pagkakataong mahaba ang break, nagkikita kita kayo sa Tayoman para kumain ng spaghetti, pansit, burger. footlong, o kaya ice cream pero kapag enrolment sabay liko sa SM. Kapag nagugutom ka naman pero wala kang pera pumupunta ka lang sa Jollibee, Greenwich, KFC, Pizza Hut, at Burger King at si classmate Cashier na ang bahala sa ‘yo. Minsan nga sa fast food pa ginanap ang Birthday Blow-out! Mas masarap kasing kumain kapag libre. Hindi ba?!

Naging extension ng barkada nyo ang SM-Manila. Pumupunta kayo dun para kumain; MagCR sa Fourth Floor; Magkantahan o makinig sa mga Diva at “trying-hard Diva” ng Videoke; Magsukat ng mga damit na hindi naman bibilhin; Magman-hunting sa arcade at sa loop; At sympre para samahan ang kaibigan na maghintay sa boyfriend o sa ka EB sa labas ng National Bookstore.

Umalis kayo para sa isang educational field trip kuno ng hindi nalalaman ng isa nyong prof. Nainis sya pero wala na syang nagawa dahil on the way na kayo sa second destination nyo – sa Calayo as in SUPER LAYO na mala lost island lang naman ang set-up. Kaya nga pagbaba mo ng jeep lumusob ka kagad sa dagat kahit nakauniform ka pa.

Alam mo na bilyar ang main topic sa Recreational Management. Dahil kapag late ka o walang klase alam mo na sa bilyaran ka dapat pumunta. Kaya nga marami kang napahanga sa talento mo sa paglalaro. Kung recorded nga lang ang mga laro mo sa bilyar malamang nakakuha ka ng uno sa class card.

Naging kaclose mo sina Sir Gungon at Sir Tenorio na naging professor nyo sa Mechanical. Naging paborito nyong tambayan ang classroom nya. Minsan pa nga dun kayo kumakain, nakikiinom, gumagawa ng assignment, nakikicomputer, nagkukwentuhan, nakikitago ng gamit at higit sa lahat nakikitulog. Gawin daw bang boarding house ang classroom? Hallerrrrrr!!!

Sa tuwing sumasapit ang subject na Psychology at Rizal medyo naghahanda ka na para sa 45 mins na recap at 15 mins na lecture; Hinahanda mo na rin ang sarili mong libro o kaya nagtatanong ka kung sino ang pwede mong mahiraman kapag turn nyo na; Hindi rin kailangan mawala ang red ballpen tuwing may exam; Sana’y ka rin sa iba’t ibang scenario tulad ng nagsususuklyan o natutulog sa harapan, kunyaring nakikinig sa gitna at nagpapahula ng kapalaran sa likod.

Nagtaka ka dahil nakakuha ka ng 2.0 sa Law samantalang 1.5 yung kaklase mong nagdrop. Masaya ka nung nakakuha ka ng 1.0 – 1.5 na grade sa Logic dahil 1:00 – 1:50 ang oras nung napatingin ang sir nyo sa relo habang hawak ang classcard mo. Better luck next time naman para sa mga lumagpas sa oras.

Kaklase mo ang pinagawa ng final exam at sa mismong araw ng test may sari-sarili na kayong kopya kaya hindi ka na nahirapan pang lumingon o magtanong. In fact, may nakaperfect pa nga ng exam. Yahoo!!! O kaya kapag may exam at late ka o absent, no need to worry dahil siguradong may grade ka. Minsan nga natataasan pa ang mga katropa. Yan ang magkakaibigan “One for all, All for one.” Hehe!

Nandun ka nung may laro ng Volleyball ang mga kaklase mo. Nahati ang atensyon mo sa pinanood mong laro at sa cheerleader nyong nagaala Sexbomb “Get, Get Aw!” Isama mo pa ang tirang lumilipad sa kalawakan. Magaling ah! Pero wala yan sa lolo ko… In fairness, Close Fight! Yan ang BAM-A, Hindi lang Pangkalokohan, Pangsports pa! ASTIG!

Malaking papel ang ginampanan ng celfone ng kaklase mo sa iyong buhay. Nang dahil sa unlimited call and text, naranasan mong makipagtelebabad gamit ang cel. Hindi mo na rin kinailangan magload dahil manghiram ka lang nito solve na. Pag gusto mo magforward ng quotes sa mga kaibigan mo manghihiram ka lang uli. At higit sa lahat marami kang naging bagong textmate dahil dito. Hindi mo na kasi kailangan mag YM para makipagchat. Tipid, di ba?!

Sa oras na wala sa mood pumasok ang klase tinataguan nyo ang prof at nagpreprepare ng script ang president nyo tulad nito: “Nandito po kami kanina eh akala po namin wala kayo kaya umuwi na po yung iba…,” minsan naman with paawa effect: “Sir/Ma’am pwede po ba next week na lang yung test sabay sabay po kasi yung ginagawa namin ngayon eh. Sige na po....” Wow! Best Actor.

Minsan nagplano kayong magswimming. Yung ibang plano naudlot; naudlot pero natuloy din; natuloy pero nagkasamaan ng loob; natuloy pero hindi kasama lahat; at yung iba bigla biglang nagbaback-out. Sa susunod ibang plano na lang kaya? Ang hindi sumama hindi kasama sa picture picture! Hala! Big deal?!

Bago pa man natapos ang First Year - First Sem napagisipan mo magshift ng course o kaya lumipat ng ibang school. Kaya naman may ibang biglang nawala, meron ding nagpatuloy ngunit nawala, at higit sa lahat may nagpatuloy at hindi nawala. Kaya kung isa ka sa tumanggap ng lalagyanan ng diploma mula sa hanay ng BAM-IM 4A noong gabi ng March 26, 2004, isa lang ang gusto kong sabihin sa inyo

“Bato Bato Sa Langit Ang Tinamaan Sana’y Hindi Nagalit”.

Hala, JOKE?!

P.S. Ginawa po ito hindi upang mangaway, manlait, makapanakit, mang-inis o mang-asar. Nais lamang po ng may akda na alalahanin natin ang mga masasayang nakalipas. Ang mga bagay na Onli in BAM-A. =>

PEACE!!!

Simple Message to "The NewlyWeds"

2009-07-21T16:03:00.028+08:00

We couldn’t believe the big day has passed by
Just yesterday Tropatits were just sitting in two rows
Pretending that we're listening to our profs
After class we chat, laugh and search for a hottie
Outside the campus the mission continues.

We were the craziest and naughtiest
But never underestimate us

Because our grades were usually on top
Perhaps that's the effect of the beautiful friendship

Strengthened by the storms we were able to conquer.

.
Years passed so quickly
So different but still the same
Two of our friends just got married

We didn't expect it would be too soon
Nevertheless we all wish them well.

We are very happy for you, Elen and Berna
For picking a great guy
May God bless your marriage
With a bountiful life with your husband

And endless happiness with your children.

Thank you for all the good memories
And as time goes by new ones will form
But the strong bond shall never depart

Because in our hearts we truly value what we had
Best Wishes our dearest friends!

Elen and Rey & Berna and Frederick

CONGRATULATIONS!!!

Rekindling Ties

2009-07-01T02:26:00.010+08:00

Bakasyon Grande. That’s how we named our first grand reunion after years of not seeing each other. The original plan was a swimming jaunt but because of last-minute confusion stimulated with old beliefs, we ended with Toncy’s treat in Pizza Hut in the evening of May 19, 2007 and continued the festivity in Santiago Street until the next day. It was a night full of stories of the good old days and hottest news noon (hehe!) and a day of kainan, chibugan, chow, Lafang…Yun na!!!

Ang Ebidensya…

THE GROUP (Anne, Berna, Chelle, Ellen, Florence, Joan, Mond

Kathy, Ronz and Toncy/ Not in pic: Arnold - the photographer)

THE BOYS

THE GIRLS

THE 4TIBS (in their most modest pose)

--- THE END ---

Larawang Huwad

2009-06-25T19:33:00.008+08:00

Araw ng presentasyon sa Marketing Management.
Tapos na ang lahat.

Naidikit na ang dapat idikit.

Naisaayos na ang mga wala sa ayos.

Nasuri na ang tibay ng bawat produkto.
Handang-handa nang umarangkada ang mga nilikha ng J3TAMMY.
Oras na lang ng paghuhukom ang hinihintay.

Pero ano ang ibig sabihin ng larawang ito?

Nagpapanggap?
Mga Impostor?
Ang sama sa tenga.
Iupgrade natin.

“THE EPITOME OF GREAT PRETENDERS”

Oh, say nyo?

Si Friend at ang Buto-buto

2009-06-10T13:35:00.009+08:00

Lunch break na.

Pumasok ang Tropatits sa Penny’s, ang isa sa paboritong carenderia ng mga TUPians at iba pang mga college studs mula sa kalapit naming universities na tulad namin ay tight ang budget.

Wag na natin patagalin, eto na ang malupit na eksena…

Friend: Isa ngang kanin tsaka isa po nun (itinuro ang nilagang baka)

Naglagay ng kanin sa puting pinggan si aleng tindera sabay sandok ng mainit na nilagang baka.

Pagkalagay ng inorder sa tray

Friend: Bakit puro buto? Aso ba ko?!!!

Bwahaha!!!

Limang taon na pala kaming graduate. Siguro naman may laman na ang dalawang buto ng bakang nakahalo sa mainit na sabaw at sinamahan ng isang dahon ng pechay.

Ayos na ang buto-buto (Buto, buto). Ayos na galaw galaw ko (Galaw, galaw)...

Ang Super Twins ng Singalong

2009-06-04T14:21:00.012+08:00

“Kapangyarihan ng araw. Taglay na Liwanag. Kambal na lakas. Kami ang Super Twins!"

Una sa lahat nais kong humingi ng paumanhin dahil sa napili kong pamagat - “Super Twins.” Hindi maikakailang medyo napagiwanan na ako ng panahon. Wala na kasi akong alam sa mga teleseryeng namamayagpag pagkatapos ng 24 Oras at TV Patrol. Naisip ko nga rin ang kambal ni Bakekang na sina Charming at Krystal. “Charming at Krystal, ang Kambal sa 5th Row” o kaya “Charming at Krystal, the Inseparable Twins.” Shucks! ang Chaka. Lol. Haha!!! Halos wala naman talagang pinagkaiba ang napili kong pamagat. Jologs pa rin kung tutuusin. Medyo upgraded lang ng konti dahil ang Super Twins ay may kapangyarihan sumupil ng mga taong nangaapi at lumipad sa kalawakan. Samantalang ang kambal ni Bakekang,…never mind. Simulan na ang kwento.

Eto na… (Drum Roll)

Naaalala nyo pa ba noong unang araw ng klase?
Nakacivilian ang lahat ng biglang…
Dalawang babaeng nilalang
Pumasok sa pinto ng room 208
Nakaputing blouse at itim na pantalon.
Wow! simula pa lang ng klase loyalista na.
Kinabukasan, nakauniform na ang lahat
Silang dalawa? tanong nyo na lang sa kanila.

Kinalaunan, kapansinpansin ang pagiging close
Ng dalawang nabanggit na dalagita.
Kahit saan magpunta, hindi sila mapaghihiwalay.
Si mommy at si baby laging magkasama
Sa hirap man o sa ginhawa.
Tunay na pagkakaibigan
Yan ang kadalasang tawag natin dyan.
Nagsimula sa paaralang Araullo
At nagpatuloy sa bayan ng Singalong.
Sa TUP ganyan pa rin ang naging eksena.
Magugulat ka pa ba?
Malamang, hindi na.

Silang dalawa’y magkaibigan
Ngunit magkapatid din.
Hindi man sa laman
Sa puso at sa diwa
Silang dalawa’y tinadhana.
Hugis ng katawan hindi nagkakalayo.
Hairdo nila magkahawig din.
Tuwing nanananghalian
Nakakatatlong kanin lang naman.
Pero ang katawan nila
Parati naming kinaiingitan.

Sa linya ng Astrology,
Gemini at Leo ang zodiac signs nila.
Gusto mo bang malaman
Kung ano ang sinasabi
Ng mga stars nila?

When Gemini and Leo form a friendship, it is a playful and high-spirited connection. There is a lot of movement and optimism in this friendship. Leo has a spirit of creativity that is attractive to Gemini, who enjoys mental stimulation. Arguments may arise if Leo takes Gemini’s flirtatious nature too seriously, or if Gemini feels that Leo wants total control of their friendship. They are well matched, though Leo wants to experience things firsthand, and Gemini would rather examine them from several different angles. Together they can discover and understand more than they would alone.

The best aspect of the Gemini-Leo friendship is their youthful, even childlike view of the world. They can truly understand and value each other’s input to the world. Together they can discover aspects of life that they would have missed separately. Together, this duo will enjoy a successful and mutually beneficial friendship.

To read complete details click the link below
http://horoscope.xaapa.com/friendship-compatibility-leo-and-gemini/
.

May katotohanan man

ang sinasabi ng mga bituin o wala
Ang mahalaga, vibes sila.

Tuwing may lakad nga ang barkada
At hindi sila nakakasama
Tanong ng lahat
Nasan yung dalawa?
May something ba?
Hay naku! parang may kulang
Halata mo rin ba?

Matagal tagal na rin
Nung huli ko silang nakita.
Masaya kami noon.
Pero ngayon balita ko
Parang may something.
Hmmm…
Sana ayos lang sila.
Sana sa susunod na lakad ng tropa
Super Twins pa rin ang dalawa.

Eto nga sila noon oh,

Hayyyssst!!!
Namiss ko sila bigla.
Ikaw, namiss mo rin ba?

patay kang kuko ka!!!!

2009-02-21T07:01:00.003+08:00

rush hour nanaman, hirap sumakay ng jeep,
kya e2 kmi ni joan lkad pabalik pra lng makasakay!
hindi p don nata2pos ang aming pki2pagsapalaran tuwing uwian,
pagbaba namin sa doroteo jose dhil nga rush hour punuan din ang bus,
andon ung kylangan mong salubungin ang bus kung gusto mong my maupuan,
maniniwala ba kayo na yang liit ni joan galing nyan sumingit ang ending nakaupo kmi!
syempre ako ung nakapwesto sa tabi ng bintana.
e2 na si joan bgay nya na ang pamasahe nya skin, as if ako ang kundoktor. hehe....
syempre byad naman ako, 1 nga pong vista verde at 1 royal mall.
trafic na2man, tagal ng byahe, inantok kmi ni joan,
malas lang biglang umambon, mukhang magtutuloy tuloy kya sinarado ko ang bintana.
dhil nga antok kmi, wla muna usap2, idlip muna kmi.
nasa xpresway na kmi ng hindi makatiis si joan sa sobrang init at
magka2halong amoy ng mga pasahero, ayun binaba nya ang bintana ng bus
di nya lam na nakalagay don ang daliri ko, kya napasigaw talaga ako sa gulat at sakit.
PATAY KANG KUKO KA! dahil nag iba tlaga ang kulay ng kuko ko.
pro in fairness nag alala talaga si jaon halos hindi magkandamayaw
sa paghingi ng sorry ang lola mo khit na alam ko nman na di nya sinasadya un.
malinta exit na pla, bababa nalang ako e2 pa din si joan cge pa rin ang sorry.
banat naman ako ng o pano ingat k nalang, kita nalang bukas,
magsa2bi kana kapag gusto mo buksan ang bintana ha. sabay tawa kami..

di ko lang sure kung naalala pa ni joan, gusto ko lang i share!
mis na mis ko na ang tropatits, kylan kya tyo mabubuo?????
miss yah ang lav yah guyz!!!!! mwah

A CLOSEr Glimpse in the Known and the Unknown

2009-02-09T22:13:00.008+08:00

(Excerpts from my first writing attempt in one summer vacation)

Joy. She is one heck of a talent. Among her many abilities include a sharp memory-when she starts telling her own story it usually begins with “Alam mo kami nung elementary…” But seriously, Joy has a great mind which she uses to excel in any subject she chooses (kaya nga asset yan pagdating sa humanities at drawing). She is also a very good artist who seems to have built in lettering guides, rulers and curves in her hands that allows her to write and draw as if she’s an architecture or engineering student. With very skillful hands, she could draw plates in a flash and then have time for her “papalicious” boyfriend in the end.

Jordg. Besides being the “son” of Dr. Pangilinan and Ma’am Carpio (Why? Sir Pangilinan gave him the authority to handle our class – as if sya ang prof and he’s very close to Ma’am Carpio compare to our very own professors – patext text pa), Jordg, at first glance would give you the impression that he just ran away from home because of his very large back pack, and once you get to dig into it you’ll find big and thick compilation of his favorite songs printed in different colors and supercalifragilisticexpialidocious background. Yes, the books and anything that concerns his studies and work are merely accessories. Hehe?!

Pat. Does she look familiar? No, she’s not the love interest of Jordan in one of the most popular soap opera today “Sa Puso Ko Iingatan Ka” nor Gelai of Junjun in a youth oriented show every Saturday “G-MIK,” she’s simply the girl who has a face of Juday and Angelica Panganiban combined into one. Pat or Bunsoy, is literally deficient in age. She is the youngest at our batch. Nonetheless, Bunsoy made her “shortcomings” the least of her problem. Her out-of-this world attitude drives everyone in the class crazy. She’s a real cool dude and an MTV artist - the scene in the window of Civil Engineering building, PANALO!

Meann. She is sweetness, wackiness, smartness and sensitivity packed in a very big and heavy bundle. She is weak yet so powerful. She’s weak, for she’s very sensitive, but inspite of this, she’s powerful being able to stand all the trials in her life. She’s weak for she cannot limit herself in eating lots of food. On the other hand, she’s also powerful for she bears a mouth that carries an unyielding appetite. So when you’re starving, she’s probably the perfect one to call. You will also never get bored when you’re with her for she unleashes her corny jokes with good timing (yung pamatay talaga tulad ng TUTA).

Yheng. Anyone who knows Bujoy couldn’t help but wonder where she gets her seemingly endless supply of energy. Often times, you’ll find her unstoppable when she begins talking specially when she is in the mood. Punctuality is her second asset. She actually lives in a far, far away land of Antipolo City but when you tell her to be in school at 7am, she’ll be there 10 mins to 4 hrs before the call time. 4 hrs? Yes, your monitor has no problem (Medyo exag but it’s true). Yheng also has a habit of buying food for all of us during our spare time. And because of her extreme generosity no one deserves the title “Financer ng Bayan” except her.

P.S. Salamat sa yearbook ng aking kuya, ang naging kodigo ko sa paglikha nito. Hehe!

Pila sa Enrollment sa may College of Science ( Payment Receiving Area )[Sequel of Hilarious Laglagan sa Ere]

2009-02-09T03:51:00.001+08:00

Eto na…. eto ang magandang part ng pagsisimula ng klase kasi di pa nagsisimula ang bagong semester ay talamak na ang “Kadugasan at Kagalingan sa Pag-arte” upang maiwasan ang pagpila ng mahaba upang ma-maximize ang oras ng paglakwatsa sa SM…. Nakapila na ang lahat….. lahat ng BAM-IM na nasa 3rd year…. Yun nga lang may kasabay tayong ibang college… COS right? Naknamputsa naman ang haba ng pila…. Humaba na rin ang pila kasi yung mga in-charge na profs a enrollment ay suma-sideline ng subo ng sandwich at saging sabay inom ng buko pandan…. Kilala mo na ang nasa unahang bahagi ng pila… ang mga taong ka-close ni Haring Araw para hindi ma-late… Si joan R., Cheryl, Cecille at Cecille Sta. Ana, Flora Joy, Doths, Gold, Koya Idgar, and the rest ng klase eh History… History talaga dahil nakatatak na sa History Book ang Record when it comes to “Early Bird Topic” pero bakit hindi ko nakita sa listahan ang pangalan ni yheng? Dahil nung araw na yun eh… LATE siya at isa ako sa maaga… bakit ako maaga? Kasi…. Galing ako ng Cavite ng araw na yun at ibinaba ko muna sa boarding house ang pang-isang dekada kong gamit…. Eh di nasa pila na ako… text kami ni yheng tapos merong drop call pa para tipid… “oi puking ina ka yheng, sang lupalop ka na ng impiyerno at bakit wala ka pa?” ang yheng… “letse ka traffic dito sa may Uste, nakakainis naman….” Oh sige bilisan mo….” Oh di sige kausapin mo si Manong Driver na bilisan niya…” to cut the story short…. Dumating na si yheng na kasabay si joy….. nasa pila ako…. Eto, walang practice ito… na-foresee lang siguro nina joy at yheng na kung dadaanin nila sa legal na pamamaraan ang pagpila at paghihintay ay aabutin sila ng siyam-siyam at gagabihin at hindi makakapag-mall… pagkahanap sa akin nina yheng at joy…. Sumigaw ba naman ng:
Yheng: jordg, ano ba yung pila natin parang hindi nausad…
Joy: oo nga…. Nakakain na kami’t lahat nandiyan ka pa rin sa pilang yan…..
Yheng: bakit ba hindi ka dumiskarte diyan jordg….
Jordg: natahimik at natameme… ang sabi ko kay yheng… “ano kaya yheng kung gawin ko at this very moment yung Hilarious Laglagan sa Ere… what do you think?
Yheng: si kuya naman hindi na mabiro…..
Sabay singit na sa pila at umarangkada na ang mga parinig sa amin at okrayan sa pila ng mga taong unique ang hitsura that day……

Sweet Escape to Tayoman Part II

2009-02-09T03:48:00.002+08:00

Same situation sa Sweet Escape to Tayoman part I… Please read hanggang sa “bumanat si yheng ng…” pero dito naman may ka-jamming kami ni joy… usually ang tandem lagi sa Sweet Escape to Tayoman ay ang sumusunod:

1. Jordg – Joy
2. Jordg – Mean
3. Lani- Bhelle
4. Badette – Rochelle
5. Zhang – Cecille

Isa-isa ang hakbang…. Nakalabas na yung unang pair… for example…. Si Lani at Bhelle…. So naghihintay na lang sila sa amin sa may bago mag-hagdan… eto na ang turn ni Jordg – Joy tandem… ewan ko ba dito kay joy at kung bakit hindi niya naisip na huwag kaming sabay humakbang… minsan itong babaeng ito, kahit matalino at may “built-in ruler” sa kamay eh may pagka-below average ang IQ sa mga “street smart state of affairs”…. Eto na bumanat na si yheng….

“Jordg – Joy san kayo pupunta? May klase pa tayo diba? Mamaya na kayo lumabas….”

Muli….. ng pagkalakas-lakas….. ang lusot ko na lang ay, “mam, may pinaabot lang po sa likod ng room para kay joy”…. Sabay… hagalpak na naman sa kakatawa dahil again for the nth time…. “Hilarious Laglagan sa Ere”….

Sweet Escape to Tayoman

2009-02-09T03:45:00.001+08:00

Eto ang isa sa mga pinaka-favorite kong escapade namin ni yheng…. Klase ni ms galiga (ok lang naman mag-play ng name-names…. ) nung umagang yun… I guess 9am yun… 1st subject natin yun at fresh na fresh ang lahat at parang ¾ ng klase ay bukod sa basa pa ang mga buhok eh katatapos lang kumain sa tayoman… sa kaso ko hindi, kasi lagi akong buzzer beater dahilgaling ako ng boarding house, diretso na sa room, wala ng kain-kain dahil mahirap hindi makapag-present sa attendance… kumpleto na ang lahat sa loob ng senyasan ko si joy ng “gutom”… (si yheng kasi kumakain na sa bahay yan bago umalis) sabi ko… “joy, kain tayo sa tayoman, kumain ka na?”, ang sagot ni joy (na kahit alam kong kahit papaano eh may laman na ang tyan niya), “hindi pa nga jordg eh”… ok, pagkakataon na ito…. Eh di bumubuwelo na kami ng eskapo sa pinto sa likod ng room (kasi dib a, dalawa ang pintuan natin sa CLA?)… huling hakbang na lang at glorya na sana ng bumanat si yheng ng…..

“LANUZA-LEMITA, san kayo pupunta? May pintuan kaya sa harap…”

ng pagkalakas-lakas….. sabay seryosong mukha na nang-aasar…. Ang siste, napatingin si ms. Galiga… ang sabi ko na lang… “mam, tinitingnnan ko lang po sa baba kung nandiyan na si gichelle kasi hiniram niya po yung fundamentals of management book ko….” Yang bagay na yan ay tinatawanan lang namin dahil yan ang tinatawag na “Hilarious Laglagan sa Ere”….

saudi adventure

2009-02-08T02:56:00.006+08:00

may customer akong nanggagalaiti sa galit kasi hindi ako marunong mag-arabic... (natural bago pa lang ako) pero, ang silverlining naman nun eh magaling naman siya mag-english so nagkaintindihan kami (katangahan niya lang, bakit kailangan niya pa ako i-arabic eh pinoy na pinoy hitsura ko at hindi ako mabalahibo at wala akong putok).... eto ang nangyari (wala akong staff ng araw na ito kasi taglamig sa saudi.... baka natatakot lumabas ang mga staff... kaya mag-isa ako ng sobrang aga)

Customer Mabaho: hey, give me 1 caramel macchiato latte grande size for take away...
jordg: sir, can i excuse myself for a sec because i have another customer in the family section (kasi dito sa saudi, hiwalay ang dining area at receiving area ng lalaki at babae baka raw kasi mabuntis... hehehe,.,,.)
Customer Mabaho: tsk... tsk.... (ewan ko kung ganito rin ang spelling nila ng tsk... tsk.... na pauso ng mga pinoy...
jordg: tsk.... tsk.... ka rin....
Customer Mabaho: hey, i am in a hurry...
jordg: sir, one moment please... i have to prepare her order and the moment im done with her, i'll get back to you...
Customer Mabaho: hhhmmmmmm....
jordg: puking ina mo (pabulong nga lang sa sarili....)
Customer Mabaho: you're done?
jordg: you bet i am.... (promise... gaguhan dito dahil marami kupal talaga)
Customer Mabaho: where's my order?
jordg: ok... 1 minute... (sabay dabog sa espresso bar)
Customer Mabaho: are you ANGRY?
jordg: i beg your pardon? (kahit narinig ko na, pinaulit ko...)
Customer Mabaho: i said, are you ANGRY?
jordg: i'm sorry? can you repeat what you just said? (kahit narinig ko na, pinaulit ko... ulit)
Customer Mabaho: i said... are you ANGRY?
jordg: no sir... i'm not HUNGRY.... my tummy is full....
Customer Mabaho: walkout.....
jordg: (biglang natakot... hahahaha)

ENJOY.....

super rona at ding.... bilisan mo ang charger at ang bato....

2009-02-08T02:41:00.002+08:00

Meron akong istorya na involve si daddy mores at si mommy mores…. Dito yata nag-bloom ang pamilya mores… eto yung time na pinipilit kong maging mabuting gobernador sa mga constituents ko… hahaha…. Pota…. Anyway balik tayo sa topic.. dahil si Rona ang Sexsetary ng Liberal Arts Student Government, isinama ko siya sa General Trias Cavite (na sobrang layo din dahil 20 minutes drive lang siya sa Tagaytay sa North at Amadeo sa South… ) eh die to na…. excited si rona ng sabihin ko na may pupuntahan kaming mga companies for our Plant Visit… sabi niya… “sige jordg, join ako diyan…. “ tapos eto pa ang sumunod na noramal na sagot at tanong kay rona na sobrang haba, na ang isasagot mo lang ay “OO”.. sabi niya…. “san ba yan jordg?, ano oras tayo aalis? San tayo sasakay? Sino pa kasama natin? Ano sasakyan natin? Ano oras tayo makakablik ng manila? Ihahatid mo ba ako pag ginabi tayo? Teka lang, magaayos muna ako… samahan mo muna ako sa cr baka may boys akong makatabi dyahe naman kung medyo lapse na ang hitsura ko….” Nabanggit niya yang pagkahaba-habang tanung nay an sa 2o seconds lang… I swear ganyan talaga kabangis si rona pagdating sa “Bibig Marathon”… ang sagot ko lang sa kanya kasi napanisan na ako ng laway at hindi ko talaga kinaya ang powers niya sa “atsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsu bibig marathon energy niya….. eto pala ang sagot ko…. “BASTA….” Eh di ang sagot ni rona…. “OK”, basta ha… tapos sabay tawa ng pagkalakas-lakas na para bang gusto niyang buhayin ang mga bangkay na nakalibing sa College of education Building…. Eh di nasabi ko na nga ang plano… sakay na kami ng San Agustin na Bus na byaheng Dasmarinas Cavite…. Eh di nasa bus kami…. Wala akong choice kung hindi makipag-marathon din sa kanya ng kuwento kahit pagod na ako sa katatapos na klase at yung paglakad namin from TUP sa Lawton. Eh di humapo ang bagyo kakakuwento… akala ko nakaidlip na siya… hindi pala, nag-recharge lang pala gamit ang Fast Charger…. Umariba na naman sa kuwento kahit marami ng nakatayo (dahil tayuan ang biyaheng San Agustin, pero kami nakaupo kasi sa Lawton kami sumakay). Feeling ko nga naiirita na yung katapat naming tatluhan na upuan kasi dinig hanggang sm manila ang kuwento niya kahit nasa Toll gate na kami ng Coastal… hahaha….. tapos medyo napagod yata si rona… nakatulog na…. nakapagpahinga rin ako kasi hindi ko talaga kinya yun dahil hindi naman Fast Charger ang gamit ko…. Nung nakababa na kami ng Dasmarinas, sabi ni rona, “malapit na ba? Sabi ko, “hindi ko alam, itatanong ko muna sa mama”… sabi niya, “ano? Hindi mo alam, kanina pa tayo bumibiyhae jordg… napagod na pwet ko sa kakaupo” sabi ko… napagod pwet mo, eh yung bibig mo walang kapaguran”…. Ayun balik ang smile ni rona baby… sakay ulit kami ng jeep papunta ng manggahan general trias…. Eh di nasa jeep na kami… si rona merong napansin na parang suspicious looking… naku jordg, tingnan mo yung mama,,… “rona pag tiningnan ko yan, malamang kahit hindi siya kriminal, baka mapilitan yan kasi paranoid tayo. Eh di tahimik na kami… nung nakababa na kami sa manggahan, sabi ni rona, “jordg, gutom na ko”… sabi ko, rona wala pa tayong nasisimulan at kumpleto pa rin yung 20 letters na ipamumudmod natin sa mga companies… magandang pang-down pala sa spirit ni rona ang gutom para tumigil siya sa atsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsu….. hahahaha….. eh di eto na, pagbaba namin ng gateway, we did not anticipate na lalakad ulit kami at layolayo pala ang mga companies dun kaya hayun… lalong napagod at tahimik si rona while searching for our luck…. (lucky me) Natapos na yung 20 n letters… may mga bigong company, may mga company na ang guard ang nagde-decide kung papayagan tayong mag-plant visit, may company na parang royal blood lang ang pwedeng pumasok dahil ginto yata ang flooring, meron namang mag-eenjoy ka pagpasok kasi para kang bumaba ng bundok, tapos hirap ka pabalik dahil paakyat (eh hindi ka namn nag-training para lumaban kay pacquiao), meron ding mabango sa labas, meron ding nakaka-suffocate, meron namang parang gigiba na sa 1 palito ng posporo…. Tapos sabi ni rona, nung pabalik na kami ng manggahan at pasakay pabalik ng lawton, “jordg, nagugutom na talaga ako” wala akong choice kung hindi magpakain kasi Kasama naman talaga sa plano yun at standard yun na magpakain ka provided na may resibo…. Kasi i-reimburse ng OSA. Hahaha… eh di kain kami sa McDonalds… di ko na matandaan yung kinain ni rona, basta ako value Meal Number 1… ang default na ino—order natin… hahaha…. Tapos, kinabahan na naman ako nung medyo nangalahati na si rona ng kain kasi full charge na naman si rona baby…. Tahimik lang ako…. Ayun na, umariba uli…. Maraming kumakain din kasi labasan ng mga company… may mga galling ng Gateway na nag-work sa Intel, Cypress, government Agencies, Schools, etc…. atsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsu… atsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsu…. Atsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsutsu… ulit ang nangyari…. Nangalay na ulit ang panga ko kahit ang response ko lang normally ay “OO nga” at “Siguro”…. Kaya ayun, nag-takeout ako ng Hot Fudge (kasi naniniwala ako na pang-paalis ng depression ang chocolate) eh depress ako kasi low bat ako that time at si rona, full charge, di ko masabayan…. Ayun na, sabi ko sa kanya nung nasa manila pa lang kami papuntang cavite, ihahatid ko siya pauwi pag ginabi kami…. Ang nangyari, sa boarding house nga ko umuwi pero hindi ko na siya nahatid sa blumentritt…. Alam niyo ba ang dahilan, hindi dahil sa napagod ang paa ko kakalakad at pwet ko kakaupo sa biyahe, kung hindi yung talk marathon ni rona at yung depression ko na hindi ko natapatan ang World Record Performance niya nung araw na yun…. Hahahaha/….

si meann ulit.... sa plato tayo kumain....

2009-02-08T02:35:00.003+08:00

Naglalakad kami sa may Sylvia street corner ng ayala boulevard…. Katatapos lang yun ng klase ni sir pangilinan…. Kuwentuhan siyempre… kasi may nag-report na naman na isinulat ang buod ng report sa manila paper…. Eh di eto na…. nagiisip na ng kakainin si yheng… naisip ni yheng.. ano kayang uulamin niya sa araw na iyon dahil ayaw niya mag-baboy… for some reason, hindi ko makuha ang logic ng pagka-ayaw niya sa baboy eh yun ang universal ulam naming dalawa dahil irita kami sa pagkain ng isda dahil nakakatakot ang hitsura ng pagkakaluto sa may kakainan naming na pugad ng fraternity members…. Eh di sabi ko kay yheng, bakit hindi ka kumain ng baboy for a change… biglang sabat si mean ng…. “san ba tayo kakain yheng”….. (gusto ko sabihin kay mean, ano ka ba te, nasa Sylvia na tayo papunta sa regular na kinakainan, ngayon ka pa nagtanong….) nainis yata si yheng at hindi sumagot… si mean na lang ang sumagot sa tanong niya… “ah alam ko na, sa plato tayo kakain….” (oo alam ko corny to, pero kung nasa sitwasyon ka, malamang nanghiram ka ng portable toilet dahil hindi mo na kayang i-tolerate ang sakit ng tiyan mo sa kakatawa)…

amazing meann and her fantastic adventures

2009-02-08T02:29:00.002+08:00

Naghahanap kami ng boarding house para sa ikatlong boarding house ko in just 3 semesters. Magkakasama kaming apat, ako si yheng, si joy at ang phenomenal na si mean.. nang naglalakad na kami, biglang umiba ng liko si joy na para bang merong ibang planong tanging siya lang at ang lalaking katagpo ang nakakaalam. Sino pa ba eh di si oled. Ng mga panahong yun, para pang sina guy and pip ang loveteam nina oled at joy. Back to the main issue. Eh di tatlo kaming natira. Di ko na kailangang i-mention kung sino-sino kasi obvious naman… haha… tapos, naka-ilang boarding house na kami… may mga boarding house na parang haunted house. May mga boarding house na parang preso, (may mga naka-orange kasing damit), merong parang bahay ng daga, merong pang-isahan na talaga namang mura ang upa, 300 1-month. Bakit mura? Kasi walang dingding… may mga boarding house din na mala-palasyo ang dating pero triple ng pang-regular na 1 buwang bayad, meron namang di ka pa sigurado na lilipat ka eh inuunahan ka ng mag-down ng 2 months advance at 1 month deposit… (yan ang tinatawag na hayok sa pera at parang may slot machine na lumalabas sa mata na peso sign…. Eh di to na.. nang nandun na kami sa final destination ng biglang nahuli ng lakad si mean…. Ewan ko ba at ano ang nakita… nakakita yata ng 25 centavos at pinulot. Pandagdag nga naman sa ipang-photocopy sa araw na yun… eh di eto na, lumitanya si mean ng…..” jordg may nunal (taling) ka pala sa batok mo….” ang sagot ko “ oo mean, pininturahan ko yan kanina ng itim na pintura”, ang sagot ni mean na medyo nainis yata sa sagot ko…. “Eh di habulin ka pala….” Sabi ko, “habulin ng ano?”, sabi ni mean… “habulin ng babaeng tuta”… diyan, diyan nag-originate ang bansag kay mean na “TUTA”….

Nostalgia

2006-06-20T12:57:00.012+08:00

This is a post from one of my blogs that has long been forgotten. Let’s take a break from my present sentiments… Mainit pa rin kahit malapit na ang Christmas, Halo-halo you like?

100% Delectable Halo-Halo!

A bunch of chitchat, a pack of laughter, and a load of dynamic stares on few potential boyfriend (like Ave, Dickies, Doc-nurse, EJ, Justin, Kaka, and Roldan- mga true-blooded PAPA. LICIOUS) inside TUP campus, that’s what the TROPATITS are known for.

Tropatits’ cast is like chalk and cheese. There is Cheryl “The SixthBiomic Soldier;” Rona “The Undisputed Raconteur;” Beverly “The Sturdy Lass that Rarely Sleep;” Katherine “The Megaphone;” Ronalyn “The Tomboy turned Pretty Woman;” Bernadeth “The Hopeful Framework;” Raymond “The Barbeque Stick to Potential TV Host;” Rochelle “The Inventive Linguist;” Elenor “The Dimple and The Noisy;” Joan “The Brusque Maria Clara;” and Michelle “The Kapuso Unregistered Lawyer.” In short, Tropatits is a mixture of gentle, jovial, naughty, stunning, and well-endowed creatures.

LET'S MEET THEM!!!

Cheryl “The Sixth Biomic Soldier”

Did you know that Cheryl is the sixth powerful being completing the Bioman? In fact, she owns the title “Lavender Six.” Look at the bag; the shirt; the umbrella and so on - always in Lavender. Armed with overbearing skills, she was able to bring out the hidden riches of BAM. Oh! That is SUPERPOWER. Her secret weapon? ALAXAN FR. So guys, take Alaxan FR eveyday and discover your own special ability.

Rona “The Undisputed Raconteur ”

If Darna swallows “bato,” Rona takes "Everlasting Battery." She is a person who has not learned the gist of stillness; a person who doesn’t know how to whisper a single word; a person who usually shares her outrageous and so-so stories in “todo na ‘to!” manner. So watch out! Get ready to have your saliva dried out once you sit and have a chat with her. It seems that you are one of the listeners in a show entitled “Chikagalore with Rona.”

Beverly “The Sturdy Lass that Rarely Sleep”

Bevs is a sturdy lass when it comes to “puyatan”. If for most people “Sleeping is the best medicine (to a tired specie),” her notion is different. Well surprisingly, she is someone who has not learned how to sleep. Maybe that’s the effect of drinking too much coffee or perhaps she dreamed of becoming a call center agent. Therefore, strong immunity plus some cups of coffee is equal to high paying job.

Kathy “The Megaphone”

Kathy’s name is synonymous to the word – Megaphone. Basically, her voice is the sum of five people battling for the Final Seat to a StarStruck gig. It seems that her tone is higher than the maximum volume of a voice amplification device. When she starts talking you can instantly feel the energy flowing in her blood streams and at once you would like to be quiet and just listen. Surely, you will be entertained more than you will become deaf.

Ronalyn “The Tomboy Turned Pretty Woman”

Have you seen a boyish gal turned pretty woman? Well, the drastic changes in this girl’s poise and bearing are the living evidence to this. Before, she projects a powerful character that every guy around her would hesitate to ask her name and celfone number. Surprisingly, she has transformed from being a typical lady contented with a simple infatuation into a young woman with consistent textmates - exclusive for Smart subscribers only.

Bernadeth “The Hopeful Framework”

When the Supreme Deity had showered fats and carbohydrates in the Philippines, she caught 0.01 percent only. Her body is just three times bigger than a Coca-cola can. For this reason, she was usually having a hard time picking clothes that could fit her slender body. But hey! The story doesn’t end there. Lately, her “bilbil” is noticeably building up around her waist. At last, Welcome to the club!

Raymond “The Barbeque Stick to Potential TV Host”

Back in college days, Raymond looked like a barbeque stick wrapped in a white and black coverings. His physical appearance would remind you of Tita Swarding. But today, this unfound son of a famous showbiz radio reporter has digested more nutritious food. With chubbier cheeks, burlier body and more vibrant countenance, he is more suitable to take the place of Boy Abunda than be the next AM radio asset.

Rochelle “The Inventive Linguist”

“Expect the worst,” “You’re cha-cha fool,” “Superstisue (singular of superstitious),” “Buyuyog.” That is Rochelle – known for creating odd and mind-boggling language and lingo. Actually, she has a slight difficulty in pronouncing words. In short – “bulol." Many can dance and others can sing. Well, Chel can apparently turn simple words into everyone’s favorite expressions.

Elenor “The Dimple and The Noisy”

Elen is recognized for having cute dimples that shine when she smiles. But the bad news is, her dimples are sometimes more noticeable than her pretty face. She also owns the title “The Noisy.” A couple of times, she was caught relentlessly chatting with her seatmates. A gal known for her dimples is also one of the most loquacious species in class?! Is it something to be proud of or a regretful achievement?

Michelle “The Kapuso Unregistered Lawyer”

Mitch is a certified GMA aficionado. There is no need to have a remote control because her TV monitor is already committed to this station. If there will be a debate on which TV station is the real number one (GMA or ABS), she is absolutely a great contender. She is not afraid to argue against those nasty people telling bad things about this TV network. Indeed, an unregistered lawyer. And a certified Kapuso!

Every member of this group is absolutely different from the other. We all have totally unequal personalities; our own likes and dislikes; happy and sad moments. For this reason, a lot of trials, misunderstandings and petty quarrels have attested our friendship. But acceptance, laughter, camaraderie and sincerity are the vital ingredients to the Tropatits recipe. When we are together we can be our ugly selves without having to worry about the image we create. We can let our hair down, kick off our shoes and be our true selves without camouflage or pretense.Our bond is truly one of a kind. We are the craziest and the naughtiest. But still, we are proud to say “TROPA KO 'TO!!!”

And indeed, 100% Delectable Halo-Halo. Sarap!!!

(Note: All descriptions are created with exaggeration giving stress to hilarious features more than the positive ones. So do not take it seriously.)

They are my college friends. They are my Tropatits. They are the people I miss. Guys, nood tayo Praybeyt Benjamin! It’s been 3 years… Can we stop and talk a while (and laugh too)… KKB tulad ng dati. Pero pwede ring may manlibre. :p

Tatak TROPATITS

2006-06-20T12:51:00.004+08:00

Pano mo malalaman kung kasapi ka ng Tropatits?

Kasapi ka ng Tropatits kapag nagmula ka sa ibang grupo at dahil sa hindi malamang kadahilanan ay napaupo ka sa fourth and fifth row left column facing the blackboard of room 208.

Kasapi ka ng Tropatits kapag alam mo na “Shohoku Team” ang unang ibinansag sa tropa. Alam mo rin na labindalawa ang orihinal na bilang nito.

Kasapi ka ng Tropatits kapag kasama ka dun sa nagover night sa Pasig. Hindi ka nakatulog ng maayos dahil may narinig kang kumalampag sa gate at natakot ka dun sa picture ng bata na may malaking mata. Nalaman mo na may katropa kang nagagalit kapag nasagi ang paa habang natutulog. At nakipaglaro ka ng basketball instead na full focus sa practice.

Kasapi ka ng Tropatits kapag tinatawag kang bakla pero wag ka namumukadkad ang mga love life. Yun nga lang kadalasan laging bigo dahil sa third party, naglalaho bigla, o kaya napagkakamalang bakla. Pero in fairness, may isang nagmamaganda. Going strong (?)!

Kasapi ka ng Tropatits kapag astig kang mamuna ng gawa ng katropa mo. Sanay kang tumanggap ng isang dakot na panlalait, isang dusenang paninira, at gabundok na sermon kapag may mali kang nagawa pero nakapako pa rin ang pwet mo sa row four and five.

Kasapi ka ng Tropatits kapag takot kang maging lider ng grupo. Hindi mo alam ang salitang Work Ethics at hindi ka marunong magseryoso pero sa huli ang grade nyo ang halos parating highest at napupuri ng mga professor. Lupet di ba?!

Kasapi ka ng Tropatits kapag wala kang ibang alam gawin kundi tumawa, magkwento, manlait at magjoke. Na kahit hindi mo kaclose ang katabi mo e natatawa pa rin sa’yo. Kaya kahit tubuan ka pa ng kamote sa ulo dahil hindi mo makabisado ang formula sa Math ayos lang basta narinig mo ang bagong joke.

Kasapi ka ng Tropatits kapag ang first and last stop mo ay ang CR. Kilala ka sa pagiging babeng walang pantog na halos pagkatapos ng isang subject e diretso agad sa CR; na kapag mahaba ang pila handang dayuhin ang lahat ng CR kahit makarating pa sa sm fourth floor.

Kasapi ka ng Tropatits kapag ang laman ng bag mo ay suklay, salamin, powder, make-up, at lipstick. Hindi na bale makalimutan ang ballpen at papel may mahihiraman at mahihingan naman. Conscious ka rin sa iyong buhok. Pagkatapos ng isang subject sinusuklay mo ang buhok mo. Narating mo pa nga ang Novaliches makamura lang sa pagpapastraight.

Kasapi ka ng Tropatits kapag naranasan mong mapagalitan ng guard ng dahil sa ID. Minsan ka ng nadala sa OSA at muling nakipagtalo sa guard - nanindigan, natakot ngunit muling nanindigan. Nanilbihan ka rin sa OSA para may pang extra o bilang parusa sa pagtampered daw ng ID picture.

Kasapi ka ng Tropatits kapag naturingan kang “Noisy” at hinamon ka ng suntukan ng professor mo. Tapos naisip mo ayaw mo dahil pareho naman kayong girlaloosh kaya mas maganda kung sabunutan na lang di ba?!

Kasapi ka ng Tropatits kapag kumakain ka sa Penny’s, sa Tayoman, sa Okei Fine at kapag enrolment sa KFC . Nagaambag ka para sa dalawang bote ng Pepsi ; matipid ka sa ulam pero nakakaubos ka ng tatlong kanin ; at kahit fishball, kikiam at squid ball lang sa pananghalian solve ka na.

Kasapi ka ng Tropatits kapag parati kang late dahil puyat ka sa trabaho, gumimik ka, tinatamad, walang pamasahe o kaya nagtatae; dahil kahit late ka may attendance ka pa rin o kaya confident ka na may kakalat na kodigo kaya ayos lang.

Kasapi ka ng Tropatits kapag naging favorite mo ang walang kamatayang “I’ll Be” at inabangan mo ang next Edition ng mga stories na kinuha mula sa internet at pinaphotocopy mo ito para may sarili kang kopya.

Kasapi ka ng Tropatits kapag galing sa inuman naiiba ang takbo ng iyong kaisipan at nagsasalita ka ng “Kuckoo” at kapag umuwi kayo ng later than 10 pm nakatanggap ka ng tawag mula sa nanay ng katropa mo.

Kasapi ka ng Tropatits kapag kilala mo lahat ng heartthrob sa TUP at alam mo kagad kung bagay sa kanya ang bagong gupit na buhok. Naranasan mo ring tumayo sa tapat ng national Bookstore para maghintay sa boyfriend o kaya makipag EB.

Kasapi ka ng Tropatits kapag “krisis” ang tawag mo pag wala kang pera at kapag hindi ka nasuklian ng piso nahihirapan kang huminga. Kapag may contribution ang grupo magrereklamo ka muna bago ka magbigay o kaya tatawad ka kahit konti.

Kasapi ka ng Tropatits kung nakarating ka na sa boarding house sa Pasay. Naranasan mong makarinig ng pagdadabog mula sa mga nangungupahan pero dahil katropa mo ang anak ng may-ari hindi ka marunong matakot.

Kasapi ka ng Tropatits kapag may nakatampuhan ka sa grupo. Naranasan mong makipaghabulan, maisnub, at sumama sa dating grupo. Nalito ka kung san ka nga ba kabilang pero bumabalik ka dahil nasabi mo sa sarili mo “Tropatits, Is Where I Truly Belong.” Na kahit Kapamilya ka, join ka pa rin sa tropa. Iba kasi and tibok kapag, Kapuso!

At higit sa lahat, kasapi ka ng Tropatits kapag alam mo lahat yan.

Richard + Lucy = Julianna

2006-06-20T12:11:00.001+08:00

Sino ba naman ang hindi nakakakilala kina Richard, Lucy at Julianna? Yan ang pamilya Gomez – isa sa pinakakilalang showbiz family ngayon. At dahil kilala ang mga Pilipino sa panggagaya syempre meron ding sariling version ang BAM-A.

Ipinakikilala ko sina Richard, Lucy at Julianna Mores – ang pamilyang biglang umusbong ng hindi inaasahan. Halina’t kilalanin natin sila isa-isa.
Richard Mores a.k.a. Daddy Mores – ang haligi ng tahanan. Siya ang madalas na nagpapasya kung saan tutungo ang pamilya. Bubukod ba o sasama sa ibang myembro ng barkada? Siya rin ang nagtataguyod ng mga jokes na nagbibigay buhay sa mga naliligaw na kaluluwa. At higit sa lahat, siya ang tagapagligtas kapag tinatamad pumasok sa eskwela.

Lucy Mores a.k.a. Mommy Mores – ang ilaw ng tahanan. Ang naghahain ng mga kwentong totoo at kwentong barbero. Walang inuurungang lakaran; Walang kapaguran sa anumang kwentuhan; Walang sawang nagbibigay sigla; Kakayanang s’ya lang ang may kaya.

Julianna Mores a.k.a. Baby Mores – ang supling ng pamilya. Ang tagapakinig at tagatawa ng ama’t ina. Ang kasakasama sa paggala ngunit tumatakas at sumasama din sa iba pang barkada. Mukha siyang tahimik. “Hindi makabasag pinggan” ika nga. Yun pala nagmana rin sa kanila.

Silang tatlo ay tila ipinigbigkis ng tadhana. Biglang nakilala ngunit agad ding nalaos. Bakit kaya? Dahil din kaya sa tadhana? Ano man ang dahilan marahil ay hindi na mahalaga. Basta lagi n’yo na lang isaisip ang equation na:

Richard + Lucy = Julianna

Yan ang pamilya Mores. Totoo noon. Equation ngayon.

ECHUSA!!!

An Interview with Shalah

2006-06-19T23:27:00.002+08:00

A Project in English for Prof. Margareth Aquino
SY: 2001 – 2002 (2nd Semester)
Prepared by:
Joan Reginio & Mary Ann Riototar

Joan: Several months to go another millions of college students are about to graduate. Another batch to march their way up the stage and get out of their institutions.

Ann: After spending so many years in reading long stories, memorizing chemical formulas, computing head aching Math problems, learning mind-boggling information, now is the time they make ready to face a more crucial stage of their lives – being an independent.

Joan: It may seem a long way to go but for them it marks the beginning of thinking about the future and what lies ahead.

So this afternoon at STI Muñoz we are going to conduct an interview with Ms. Shalah May Anquilo, a graduating student from Science and Technology Institute to share us some of her future plans and preparations.

But before we finally start the conversation, please allow us to introduce ourselves. I’m Joan Reginio

Ann: and Mary Ann Riototar – Second Year College taking up Bachelor of Art in Management major in Industrial Management at Technological University of the Philippines, Ayala Boulevard, Manila.

So a pleasant afternoon Ms. Shalah. For our our question:

Ann: What are you taking up? And when are you going to graduate?
Shalah: I’m taking up Bachelor of Science in Computer Science in STI, Muñoz. And if ever I pass all the requirements needed, I’m gonna graduate in May 2002.

Ann: Why did you take up that course?
Shalah: As you can see the competition of finding jobs nowadays is very tough, being an IT graduate gives me edge since most of the job opportunities includes being a computer literate as one of the most important requirements.

Ann: Why do you said so?
Shalah: Well, look around, read classified ads and you’ll find the answers to your question.

Joan: As a student, what are the problems that you have encountered and how did you handle it?
Shalah: I started to encounter problems when I become a Student Assistant in STI’s faculty. I work at 8:00 am – 12:00 pm and I have a class at 1:00 -05:00 pm. Then, I go back to work again until 7:00. Being a Student Assistant is extremely difficult. It requires a lot of time management and discipline. Discipline in terms of you can’t have so much fun anymore like going out on Friday nights or Saturday nights.

Joan: What else?
Shalah: Another problem that bothers me most is constructing programs in order for us to enhance our programming skills. To be honest, programming drives me crazy. I even think of it before I go to sleep or while I’m eating.

Joan: If you would be given a chance to take a rest would you rather take the opportunity or just continue working?
Shalah: I think I’ll continue my work.

Joan: Why?
Because I love my work and the people I’ working with. And aside from the exposure I’m getting, I learned a lot from my co-workers experiences and advices. And its fun working at the same time I’m also enjoying it.

(I can’t remember the other questions that we asked. I think I already lost it or I never had a copy of it.)

Ann: Ok. Thank you very much Ms. Shalah for accepting our invitation and for sharing us your thoughts. Congratulations in advance. We wish you good luck and have a good life ahead of you.

Ann: After hearing Shalah May’s point of views, plans and visions, we are able to prove to ourselves that student life is a serious commitment that everyone must learn to value for it is one of the most exciting chapters in one’s life. But we have to remember that behind the fun and excitement that education brings lies a vast obstacle that we have to go through before we reach the final destination of higher education – Graduation.

Joan: You may trudge an unfamiliar road. In every step you take, you may fall to the ground. Clouds and even storms may appear but let the number of times you stumble be your inspiration to rise and make your dreams of success a reality.

Ann: Just always remember it is not the hardships you suffer, it is what you learn that matters.

Joan: “Life is a one big course and the universe is one huge university. Every experience, good or bad, brings with it precious gems of knowledge and enlightenment. Concentrate on the life lessons that you learn from your travails, not the pain and hardships they bring. The diploma you will earn from the school of life is wisdom.”

Again this is Joan Reginio

Ann: And Mary Ann Riototar

Together: saying thank you and good afternoon.

Note: It took us three hours to finish this interview. To staff and crew of Wendy’s-SM Manila thank you very much for being so accommodating.

P.S. Sa sobrang tagal namin dun, ilang beses kaming dinaan-daanan ng crew na tila nagsasabing “Pwede ba magsilayas na kayo!!!At dahil makapal ang mga mukha namin syempre dedma ang mga lola… Bakit bumili naman kami ng tatlong Frosty ah. P60.00 din yun. Joke?! Hehe!

At bago ko makalimutan, si Shalah nga pala ang nawawalang kapatid ni Darwin. Tama ba ko Ann? Hehe! At dyan po nagtatapos ang aking kwento. Yun lang gusto ko lang ishare. =>

Watch it! Enjoy it! Love it!

2006-06-19T02:05:00.000+08:00